تواريخ كه در هر برات مسطور بود جدا كرد و متوجهات هر شهر و ولايت ( * ) و ناحيت را كه تعلق بدان ولايت داشت مضبوط گردانيد و جمع و خرج را ماه به ماه و سال بسال در دفاتر اثبات كرد و از ان هر ولايت « 1 » در هر سال دفترى جداگانه مشتمل بر جمع و خرج كه در ان سه « 2 » سال اتفاق افتاده بود بنوشت و بر خواجه « 3 » صاحب ديوان عرض كرد و بغايت پسنديده افتاد و بجزايل انعامات « 4 » و كرايم تشريفات مخصوص شد « 5 » و خواجه آن دفاتر را در بندگى پادشاه ( * ) بعرض رسانيد « 6 » و مقرر كرد « 7 » كه در سال چهارم پنجاه تومان مال بوجه مصالح پادشاه و خواتين و شاهزادگان و امرا و لشكريان به مصرف رساند و پادشاه بدين واسطه او را سيورغاميشى تمام فرمود و خلعت خاص ارزانى داشت و خواجه در سال چهارم بر ان موجب كه گفته بود بجاى آورد و در سال پنجم چون اموال وافر بود با صد تومان كرد و آنچ از كركيراق پادشاه و خواتين و شهزادگان و مصالح امرا و لشكريان و مساس‌خانه و اختا « 8 » و ديگر مهمات زيادت مىآمد « 9 » در خزينه جهت پادشاه ضبط كرد و بدان سبب ديگر باره سيورغاميشى تمام يافت چه پادشاه

--> ( * 1 ) - ث : حذف شده . ( 2 ) ت : حذف شده . ( 3 ) ت : شمس الدين - افزوده . ( 4 ) - آ : القامات . ( 5 ) ت : حذف شده . ( * 6 ) ث : حذف شده . ( 7 ) ب : حذف شده . ( 8 ) ت : اختاخانه . ( 9 ) ت : مىآيد